แคน เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าทำจากไม้ไผ่ มีต้นกำเนิดจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยและประเทศลาว และเป็นหัวใจสำคัญของดนตรีในภูมิภาคนี้ บทประพันธ์นี้นำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของแคน ได้แก่เสียงลากยาว (drone) ในแนวเสียงประสานต่างๆ และ กลุ่มจังหวะคงที่มาเขียนขึ้นใหม่ในรูปแบบของวงดุริยางค์เครื่องลม โดยผสมผสานขนบดนตรีเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เข้ากับเครื่องดนตรีตะวันตก
โครงสร้างของบทเพลงนำเสนอผ่านดนตรีหลายท่อนที่มีลักษณะตัดกัน เพื่อเน้นถึงเอกลักษณ์สำคัญของแคน เช่น คอร์ดเปิดกังวานที่สะท้อนเสียงของเครื่องดนตรี กลุ่มจังหวะคงที่ที่ได้แรงบันดาลใจจากแบบแผนการเล่นดนตรีพื้นบ้าน ท่อนเต้นรำที่เต็มไปด้วยพลัง และท่อนช้าอันละเมียดละไมที่เต็มไปด้วยความหวนถึงบ้าน
เมื่อเข้าสู่ช่วงไคลแมกซ์ บทเพลงนี้เปี่ยมด้วยพลังออกมา ด้วยดนตรีเต้นรำที่ร้อนแรง นำพาดนตรีไปข้างหน้าด้วยจังหวะที่เร้าใจ!
บทเพลงนี้ได้รับรางวัล James E. Croft Grant for Young and Emerging Wind Band Composers ประจำปี 2024 โดยสมาคมผู้ควบคุมวงดุริยางค์แห่งชายฝั่งแอตแลนติก (Atlantic Coast Conference Band Directors Association—ACCBDA) ในการสร้างสรรค์ผลงานวงดุริยางค์เครื่องลมขึ้นมาใหม่ (อุทิศเพื่อ Robert M. Carnochan)