บทเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นสำหรับวงดุริงย์เครื่องลมเยาวชน ชุมชนเชียงราย ในการแสดงคอนเสิร์ต “Winds of Lanna” ประจำปี 2568 บทประพันธ์เพลงนี้ได้นำเอาทำนองเพลงล้านนามาพัฒนาและจัดเรียงเสียงประสานใหม่ในรูปแบบของเพลงมาร์ชนั่งบรรเลง บทเพลงเริ่มต้นด้วยลีลาสง่างามในรูปแบบฟันฟาร์ (Fanfare) ตามด้วยทำนองอ่อนช้อยแต่แฝงไปด้วยความแข็งแรงตามลักษณะเพลงมาร์ช ในช่วงกลางของบทเพลงมีการใช้ ฉาบและโหม่ง เพื่อเสริมบรรยากาศดนตรีล้านนาบรรเลงร่วมกับเครื่องกระทบตะวันตก ผู้ประพันธ์ใช้ทั้งบันไดเสียง Major และ Minor Pentatonic ซึ่งตัดทอนมาจากทำนองล้านนาเป็นส่วนผสมสำหรับการสร้างทำนองรองและสร้างบรรยากาศของดนตรีตะวันออกผสมกับดนตรีตะวันตก ในช่วงท้ายของบทเพลงมีบรรยากาศของการเฉลิมฉลองและความสนุกสนานก่อนที่จะจบลงด้วยลีลาสง่างามของฟันฟาร์