ซิมโฟนิกโพเอ็ม “รัตนโกสินทร์” (ร.ศ. 146-237) เป็นบทเพลงที่นำทำนองย่อยจากบทเพลงต่างๆ ที่มีบทบาทต่อสังคมไทยมาเป็นองค์ประกอบในการประพันธ์ ไม่ว่าจะเป็น “แสงเทียน” บทเพลงพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 9 และบทเพลงที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องราวของชาติไทย อาทิ “เพลงชาติไทย” “เพลงเห่เรือ” “เพลงสวดมนต์”รวมถึงผลงาน เพลงรัตนโกสินทร์ (ร.ศ. 1-145) ประพันธ์ของอาจารย์ วิจิตร์ จิตรรังสรรค์ มาเป็นองค์ประกอบในการประพันธ์ สร้างทำนองหลักที่มีชื่อว่า ”ภูมิ“ ที่สร้างจากตัวอักษร “Bhumi” ทำให้ได้โน้ต ที-โด-มี (h-u-mi) และสร้างทำนองที่มีชื่อว่า “กษัตริย์” ที่มีคุณลักษณะที่แสดงออกถึงความเป็นไทยและใช้โน้ตวรรคสุดท้ายของเพลง สรรเสริญพระบารมี เป็นส่วนท้ายของทำนอง ประพันธ์นี้ บอกเล่าเรื่องราวและเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองราชย์ในช่วง รศ. 146 จนถึง รศ. 237 (พ.ศ. 2470-2561)